thireoeidis

 

Οι φλεγμονώδεις νόσοι του θυρεοειδούς αδένα είναι η οξεία, υποξεία και η χρόνια θυρεοειδίτιδα, η οποία μπορεί να είναι πυογενής ή μη πυογενής.

 

Οξεία πυογενής θυρεοειδίτιδα

Η οξεία πυογενής θυρεοειδίτιδα είναι σπάνια και χαρακτηρίζεται από την αιφνίδια έναρξη σοβαρού τραχηλικού άλγους που συνοδεύεται απο δυσφαγία, πυρετό και ρίγος. Συνήθως εμφανίζεται μετά από οξεία λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Η διάγνωση μπορεί να γίνει με διαδερμική παρακέντηση, επίχρισμα και καλλιέργεια και θεραπεύεται με χειρουργική παροχέτευση. Οι μικροοργανισμοί που απομονώνονται συχνότερα είναι ο στρεπτόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος, πνευμoνιόκοκκος ή το κολοβακτηρίδιο. Μπορεί επίσης να συσχετιστεί με συρίγγιο του απιοείδους κόλπου. Για το λόγο αυτό απαιτείται ο έλεγχος με βαριούχο γεύμα για τις επίμονες ή υποτροπιάζουσες περιπτώσεις.

 

Υποξεία θυρεοειδίτιδα

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μια μη λοιμώδης διαταραχή. Χαρακτηρίζεται απο οίδημα του θυρεοειδούς αδένα, άλγος της κεφαλής και του τραχήλου, πυρετό, αδυναμία, κακουχία, αίσθημα παλμών και απώλεια βάρους. Κάποιοι ασθενείς με υποξεία θυρεοειδίτιδα δεν εμφανίζουν άλγος (σιωπηλή θυρεοειδίτιδα) και σε αυτή την περίπτωση απαιτείται διαφορική διάγνωση απο τη νόσο Graves. Στην υποξεία θυρεοειδίτιδα η ταχύτητα καθίζησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων ειναι σχεδόν πάντα αυξήμενη και η πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου είναι πολύ χαμηλή ή απουσιάζει με αυξημένα ή φυσιολογικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών. Η νόσος είναι συνήθως αυτοπεριοριζόμενη, ενώ η ασπιρίνη και τα κορτικοστεροειδή ανακουφίζουν τα συμπτώματα. Οι ασθενείς αυτοί θα καταστούν τελικά ευθυρεοειδικοί.

 

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto είναι η συχνότερη μορφη θυρεοειδίτιδας και αποτέλει αυτοάνοση πάθηση. Χαρακτηρίζεται συνήθως από διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα με ή χωρίς άλγος και ευαισθησία. Συναντάται συχότερα στις γυναίκες και μπορεί να προκαλέσει δυσφαγία ή υποθυρεοειδισμό.

Η κατάλληλη θεραπεία για τους περισσότερους ασθενείς είναι η χορήγηση μικρών δεσμών θυρεοειδικών ορμονών. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται σε περίπτωση εκσεσημασμένων πιεστικών φαινομένων, υποψια κακοήθους ογκού και σπανιότερα για αισθητικούς λόγους. Στην περίπτωση που ο θυρεοειδής αδένας είναι μεγάλος και ασύμμετρος και αδυνατεί να υποστρέψει μετά απο θεραπεία με εξωγενώς χορηγούμενη θυρεοειδική ορμόνη ή εάν περιέχει μονήρη όζο συνίσταται διαδερμική βιοψία με βελόνη, η οποία μπορει να αποδειχτεί χρήσιμη στην επιβεβαίωση της διάγνωσης, ή θυρεοειδεκτομή.

 

Θυρεοειδίτιδα Riedel

Η θυρεοειδίτιδα Riedel αποτελεί σπάνια πάθηση, η οποία χαρακτηρίζεται απο την ανάπτυξη σκληρής μάζας στην περιοχή του θυρεοειδούς αδένα με χαρακτηριστική ίνωση και χρόνια φλεγμονή εντός και πέριξ του αδένα. Η φλεγμονώδης εξεργασία διηθεί μύες και προκαλεί συμπτώματα απο της συμπίεση της τραχείας. Συχνά συνυπάρχει υποθυρεοειδισμός και απαιτείται χειρουργική θεραπεία για την αντιμετώπιση της απόφραξη της τραχείας ή του οισοφάγου.

 

 ..